"Si uno se deja domesticar, corre el riesgo de llorar un poco". El principito.

martes, 29 de junio de 2010

Impulsos

...Y nada, he preferido contártelo antes de que vaya a más, o te lo digan otros y tal. Nada, una tontería que sé que se pasará.
Una sonrisa angelical. Una mirada profunda, intentando atravesar mis pensamientos y acabar descubriendo mis sentimientos. Yo, con una sonrisa en la cara, mirando a otro lado para evitar esos rayos X. Sin palabras. Con mi mente yendo a 100 por hora. Sabía que debía decirte en cada momento...hasta que tus ojos se plantaron delante. Impulsos. No, no debo dejarlos salir.
Explicaciones entrecortadas. Disculpas precipitadas, sin negación alguna. Comprensiones adelantadas, todo está más que claro. Allí delante, yo no lo tenía tan claro...pff dudas?

1 comentario:

  1. Certament encreuar mirades pot ocasionar dubtes, diuen que és millor evitar-ho, o tal volta no. Sens dubte, el millor és parlar-ho ;)

    ResponderEliminar